w zgodzie z naturą

O serwisie

Witamy serdecznie i dziękujemy za odiwedzenie naszej witryny. Spróbujemy rozwijać ten serwis prezentując nowinki i nowości ze świata bio-, eko- i wprost z natury



Góry Opawskie

Nie znajdziemy drugiego takiego miejsca na Opolszczyźnie i oczywiście w całej Polsce. Położone w południowo-zachodniej części województwa, tuż przy granicy z Republiką Czeską - Góry Opawskie zachwycają turystów bogactwem przyrody i krajobrazów.

W celu ochrony tej najbardziej na wschód wysuniętej części Sudetów 1988 r. został utworzony Park Krajobrazowy "Góry Opawskie". Teren parku o opow. 4625 ha. Swymi granicami obejmuje północne stoki i przedgórze Gór Opawskich.

W wielkim skrócie Opawskie wzgórza można podzielić na trzy izolowane masywy. W zachodniej części dominuje trójgarbna Góra Parkowa, zwana również "Górą Chrobrego". Najwyższy środkowy garb "Chrobrego" sięga 543m.n.m. (średnia Kopa). W centralnej części parku na wysokość 890m.n.m. wznosi się Biskupia Kopa - będąca najwyższym szczytem Opolszczyzny. Ostatnim z trzech izolowanych masywów Gór Opawskich, położony na wschodnich rubieżach parku jest masyw z grzbietem Długoty na czele.

Opawy już we wczesnym średniowieczu stały się obiektem ludzkiej penetracji.

Przyciągały ich w te strony nie piękne krajobrazy lecz złotonośne żwiry i piaski. Dziś eksploatacja tego cennego kruszcu jest już nieopłacalna, a pamiątka po owej "gorączce złota" są liczne hałdy, szyby, szuflady i sztolnie. Obecnie ludzie odkrywają nowe bogactwo jakim jest zachwycająca 


Opawska przyroda

Najcenniejszymi obszarami parku są lasy zajmujące niemal 80% jego powierzchni. W strefie przedgórza są to żyzne lasy grądowe. To właśnie tu w marcu i kwietniu swym pięknem urzekają barwne dywany tkane wczesnowiosennymi kwiatami. W zielonym gąszczu rozkrzyczanym chórem ptasich głów schronienia szukają dziki, jelenie, daniele i sarny, a wśród leszczynowych gałązek myszkują orzesznice i popielice ...

Nieco rzadziej będziemy mieli okazję na poznanie fauny i flory kwaśnej dąbrowy podgórskiej. Najładniejsze fragmenty tego charakterystycznego dla Sudetów lasu zachowały się na południowych stokach Olszaka (452m.n.m.). Te słoneczne lasy warto odwiedzić w maju. Spotkamy tu dzięcioła średniego, coraz rzadszego ptaka naszych lasów. A wśród kobierców kwitnących konwalii być może spotkamy rzadką orchidee - podkolana białego lub buławnika mieczolistnego.

wawrzynek wilczełyko

wawrzynek wilczełyko (Daphne mezereum)


Podkolan biały - storczyki polski

(Platanthera bifolia)



Naparstnica purpurowa 

(Digitalis purpurea L.)

Jednak najwięcej uroku mają Opawskie buczyny. Z blisko pół tysiąca gatunków roślin naczyniowych stwierdzonych na terenie parku wiele spotkamy w żyznej buczynie sudeckiej. Te najbardziej na wschód wysunięte stanowiska tego typu najlepiej zachowały się w dolinie Bystrego Potoku (Biskupia Kopa). Tym pięknym lasom gdzie obok szarosrebrzystych buków rosną okazałe jodły, jawory, garby i lipy, uroku dodają fantazyjne odsłonięcia skalne i malownicze strumienie. W runie obok masowo występującej marzanki wonnej rośnie: naparstnica purpurowa, barwinek pospolity, wawrzynek wilczełko, orlik pospolity, lilia złotogłów, paprotka zwyczajna czy reintrodukowany w 1992r pióropusznik strusi. Warto w tym miejscu wspomnieć o ciekawej, pasożytującej na lepiężnikach zarazie żółtej. Roślina ta na swą ostoję z całych Sudetów wybrała właśnie Góry Opawskie ...

Całej tej barwie plejadzie roślin towarzyszy nieustanny szum górskich potoków i śpiew ptaków. Po potężnych pniach wspinają się dzięcioły czarne, duże, zielonosiwe... W koronach uwijają się świstunki, zięby, sikory, muchołówki małe i białoszyje... W bystrych wodach potoków łowi kiełże pluszcz - kordusek, a na wystających z bystrzyn kamieniach owadów poszukują pliszki górskie. Wytrawny obserwator ma szanse usłyszeć a nawet zobaczyć puchacza ...


Pliszka górska

Pliszka górska



rzekotka drzewna

Najuboższymi siedliskami Gór Opawskich są bory świerkowe. W większości są to sztuczne nasadzenia będące pamiątką po bezmyślnej i rabunkowej działalności człowieka. Runo tych mrocznych lasów zdominowane jest przez mszaki i tylko w niektórych miejscach do strzelistych pni tulą się paprocie i krzewinki borówek. Pomimo ubóstwa mają lasy świerkowe swych stałych i ciekawych mieszkańców. W gęstych koronach wysokich świerków uwijają się filigranowe zniczki i mysikróliki. Te ważące zaledwie 6 gram skrzydlate mikrusy należą do najmniejszych przedstawicieli ptasiego rodu w Europie. Mroczne świerczyny są również domem ciekawych orzechówek i osobliwych krzyżodziobów świerkowych. Te ostatnie zasługują na uwagę nie tylko na nietypową budową dzioba (obie połówki są ze sobą skrzyżowane) ale na orginalną porę lęgową. Krzyżodzioby inaczej niż inne "normalne ptaki" swe gniazda budują w samym środku zimy! Jednak wziąwszy pod uwagę fakt, że zima jest również porą obfitości świerkowych nasion - głównego pokarmu tych ptaków, to niezwykły okres na zakładanie gniazda okaże się bardzo rozsądny.

Obok wymienionych wyżej roślin i zwierząt w Opawach żyje szereg innych ciekawych przedstawicieli rodzimej fauny i flory. W podgórskich zbiornikach wraz z "nizinnymi" płazami swe gody odbywają kumaki i traszki górskie. W krystalicznie czystych wodach górskich potoków swe larwy rodzą piękne ubarwione salamandry plamiste. W latach 80 i 90 przyjrzano się bliżej surowym sztolniom. Stwierdzono występowanie wielu ciekawych nietoperzy takich jak: borowiec wielki, gacek wielkouch, nocek rudy, nocek natterera, mroczek pozłocisty, nocek orzęsiony oraz gacek brunatny. Jednak największą radość sprawił odkryty tu podkowiec mały. Wydaje się, że ten najmniejszy i niestety najbardziej zagrożony z krajowych nietoperzy na stałe zamieszkał w Opawskich sztolniach.

Jak widać niewielkie Góry Opawskie mają bardzo dużo do zaoferowania miłośnikom przyrody, i na pewno jeszcze wiele tajemnic czeka na swych odkrywców. Jeżeli dodamy do tego szum górskich potoków fantazyjnie odsłonięcia skalne i wspaniałe krajobrazy... No cóż, nawet najwybredniejszy turysta wyjedzie stąd pełen wrażeń.

Autor: 

Damian Duchalski